Yurtdışında yaşayan gurbetçilerimizden Nafi oğlu Yusuf ATAY 11.04.2014 tarihinde vefat etmiştir. Cenazesi 15.04.2014 tarihinde öğle namazının ardından Ankara Karşıyaka Mezarlığı’na defnedilecektir.

Merhuma Allah’tan rahmet, kederli ailesine başsağlığı dileriz.

Sevgili hemşerimiz Yusuf Atay’ın vefatını, Yelek Sitesinden, siteye geç bakmamla definden iki gün sonra öğrendim. Kendisine Tanrıdan rahmet, eş ve çocuklarına, tüm akrabalarına başsağlığı dilerim. Cevat Kulaksız

YENİ YÜZÜ İLE YAYIN HAYATINA BAŞLAYAN DERNEĞİMİZİN YENİ İNTERNET SAYFASININ HEMŞEHRİLERİMİZE HAYIRLI OLMASINI DİLERİM

Sevgili Cevat hocam ilginiz için çok teşekkür ediyorum. Vefat ve diğer etkinlik haberleri konusunda hemfikiriz. Sizin gibi biz de memleketten uzak olduğumuz için haberleri sıcağı sıcağına alamıyoruz. Zamanında haberdar olsak bile bazen kişisel meşguliyetimizden dolayı gecikmeli paylaşabiliyoruz haberleri. Köydeki hemşehrilerimiz bizi haberdar etme konusunda daha hassas olurlarsa eminim ki bu ve Almanya’daki derneğimizin sitesi gerçek misyonunu yerine getirmiş olacaktır. Sevgi ve hürmetle ellerinizden öpüyorum.

Bir savcili kurutlulu olarak yelekli haydar baskani kutluyorum basarilarinin devamini yuce allahtan niyaz ediyorum

Yelek Köyü’müzden Hayrettin Güzel ile Hakime Bayburt’un vefatları nedeniyle kendilerine Tanrıdan rahmet, yakınlarına başsağlığı dilerim. Cevat Kulaksız

Bütün hemşerilerimize hayırlı ramazanlar dilerim. Ölenlere rahmet, yaşayanlara selam ve hürmet dilerim, daha sonra hayırlı bayramlar dilerim. Allah tekrarını nasip etsin; tüm hemşerilerimize sağlık ve afiyet dilerim. Cevat Kulaksız

Sevgili Hemşeriler,
Son çıkan bir yasa uygulamasına göre, Özel Halk otobüsleri ile uzak semtlere yolcu taşıyan Toplu Taşım Araçları 65 yaş üstü vatandaşları ücretsiz taşımak zorundadır. Özel halk otobüsleri bu yasa hükmünü uygulamak ve 65 yaş üstü vatandaşları ücretsiz taşımak istemiyorlar, direniyorlar; yaşlı vatandaşlara karşı söyleniyorlar.
Yasa açık, Özel Halk Otobüsleri ve uzak semtlere yolcu taşıyan Toplu Taşım Araçları 65 yaş üstü vatandaşları ücretsiz taşımak zorunda. Ankara B.Şehir Belediyesi maalesef bu konuda ilgisiz kalıyor.
Halk arasında deniliyor ki, “Toplu Taşım Araçlarının birçoğu Başkan Melih Gökçek’in oğlu Osman Gökçek’e ait olduğu için belediye ilgisiz kalıyor” diyorlar.
65 yaş üstü vatandaşlar binsinler özel halk otobüslerine, 65 yaş kartlarını göstersinler, para almaya çalışan özel halk otobüslerine para vermesinler; (yasa hükmüne göre karta da gerek yok, kimlik de yeterli deniliyor) “kanunen ücretsiz taşımak zorundasın” desinler. Saygısız bir tacizle karşılaşırlarsa, tatsız bir durum olur ve engellenirse, hiç tartışmaya girmeden plaka ile birlikte, tarih, saat, güzergah, durak bilgileri ile hemen valiliğe şikâyet etsinler. Bu yasa Türkiye’nin her yerinde geçerlidir.
Yasa hükmüne göre, oranın mülkü amirince o halk otobüsüne tam biletin 50 katı ceza yazılıyor. Ben bizzat bunu uygulattım. 65 yaş üstü vatandaşlar yılmasınlar, şikâyet etsinler, ceza yazdırsınlar, böylece kurumsallaşır. Bu yasa Türkiye’nin her yanında geçerli, İstanbul, İzmir, Antalya gibi sahil şehirlerde yoğun olarak kullanılıyor. Ankara’ya veya başka bir ile gittiğiniz zaman, o şehirdeki özel halk otobüslerine binsinler ve ücret vermesinler.
Bu yasa hükmüne göre, banliyö trenleri, şehir hatları vapurları ve tüm resmi müzelere giriş 65 yaş üstü vatandaşlara ücretsiz. Şehirlerarası trenlerde yüzde elli indirimlidir.
Diyeceksiniz, “neden paralı halk otobüsünde ücretsiz”? Çünkü o araçlar kamunun yolundan, durağından ve çeşitli imkânlarından yararlanıp belediye ile sözleşme yaparak para kazanıyorlar; başka bir otobüs neden o hatta girip para kazanamıyor? Onun için 65 yaş üstü vatandaşlar bu hakkı kullansınlar.
Not: Bu konuda isteyenlere yasa, yönetmelik ve ilgili uygulamaları e-posta ile gönderebilirim.
Selamlar
Cevat Kulaksız e-posta: ckulaksizster@gmail.com.tr

Sevgili Cevat hocam, birinci konu ile ilgili bağlantı: http://yelekdernegi.net/tr/haci-bayram-orman-vefat-etti/ Kendisi, şehidimiz Aziz ORMAN’ın babasıdır.

Köyümüzde bu yıl içinde hakkın rahmetine kavuşanlara Cenab’i Allah’tan rahmet diler mekanları Cennet’i Ala olsun. Yakınlarına Başşağlığı dilerim.

ZEHİRLENMEKTEN İKİ KEZ KURTULDUM
70 Yıllık yaşamımda iki kez karbondioksit zehirlenmesinden kurtuldum ve ölümden döndüm.
Birinci zehirlenmem, son zehirlendiğim 16 Aralık 2014 den tam elli yıl önce öğretmen olarak tayin olduğum Diyarbakır-Silvan ilçesinde olmuştu. Bir kış günü, yeni göreve başladığım Diyarbakır ili Silvan İlçesi Gökçetevek köyünden Silvan’a gitmiştim. İşimi bitiremediğimden ilçede kalmıştım, geceyi de o zamanları ilçenin tek otelinde yatmam gerekti. Mevsim kış, hava da soğuk olduğu için, otele bakan yaşlıca birisi, otelde soba da olmadığından “müşteriler üşümesin” diye yattığım odaya meşe kömürü yanan mangalı getirip koymuştu. Biz uyumağa dalınca mangal ateşi odadaki oksijeni bitirmeğe başlayınca, oluşan karbondioksit gazı, sabaha yakın saatlerde beni zehirlemiş, yarı baygın bir halde sabahleyin beni Silvan Devlet Hastahanesine götürmüşler. Doktorun müdahalesi ile kurtulmuştum. Böylece kefeni birinci kez yırtmış oldum.
İkinci zehirlenmem de, birincisinde tam elli yıl sonra, emekli olarak yaşadığım Ankara-Batıkent’de 16.12.2014 de oldu.
Eşim Gülhan, büyük oğlum Celil Cüneyt’in yaşadığı İzmir’e gezmeğe gitmiş, ben de köpeğim Badi ile evde yalnız kalıyordum.
Daha önceki günlerde evde otururken, evde günlerce devam eden sigara kokusuna veya yanık kokusuna benzer burnumu, genzimi yakan, rahatsız eden bir koku alıyordum. Eşim Gülhan da, zaman zaman gizlice sigara içtiği için, evdeki bu kokuyu onun sigara içtiğine yorumluyordum ve onunla evde sigara içiyorsun, ben rahatsız oluyorum, diyerek ikaz ederek münakaşalar ediyorduk. Oysa o yeminler ediyor, evde sigara içmediğini söylüyordu. Ben buna bir türlü sigara içmediğine inanmıyordum ve evdeki sigara içiyorsun, “içmiyorum” münakaşaları devem edip gidiyordu.
Oturduğumuz ev dubleks olup doğalgazlı ve kombi ile ısınıyordu. Gülhan İzmir’e Cüneyt’in yanına gezmeğe gittiği sırada, evde oluşan bu yakıcı kokunun kombiden kaynaklandığını düşünerek ona yöneldim. Kombi ise 24 yıllık olup oldukça eski olduğundan bu giden yaz değiştiremedik, önümüzdeki yaz aylarında mutlaka değiştirmeyi planlıyorduk ve Allah’a dua ediyorduk ki, kışın ortasında kombide bir sorun oluşmasın diyorduk. Ama korktuğumuz başımıza geldi, kombi yaptığını yaptı, beni zehirledi.
Şöyle bir test yapmak istedim. Kombiyi 24 saat kapattım, evde hissetmekte olduğum koku yoktu; kombiyi açtım ve 24 saat gözledim koku gelmeğe başladı. Anladım ki sorun kombiden oluşmakta. Böylece Gülhan’la da boşuna münakaşa ettiğimi anladım ve üzüldüm.
Kombiyi durdurup kombinin kapağını açtım, temizdi. Yağmurun da yağdığı o gün çatıya çıkarak bacayı temizledim, baca temizdi. Acaba, kombiyi bacaya bağlayan alüminyum boru mu delik yoksa diyerek, bu boruyu değiştirdim, etrafını, bağlantı yerlerini alüminyum bant la bantladım. Kombinin üstünü inceledim, bacaya çıkan borunun etrafı çürümüş, delik delik olmuştu. Hemen bütün delikleri alüminyum bantla kapattım. Oysa sonradan öğrendim ki, kombinin iç yan saçları da çürümüş ve delik delik olmuş. Herhalde kombide sorun kalmadı diye düşünerek geceleyin kombiyi yakıp yattım. Her şeye rağmen yattığım odanın penceresini de gece 01 e kadar yarı açık bıraktım.
Ertesi günü, 16 Aralık 2014 günü sabahın ilk saatlerinde uyanır gibi oldum başım dönüyor, yatakta yıkılacak gibi oluyorum. Anladım ki zehirleniyorum, güç bela sürüne sürüne yattığım odanın penceresini açtım, sürüne sürüne dış kapıları açtım, kombiyi sıfıra aldım. Boynumda naylon iple bağlı telefonumu yanımda taşıyordum. Güç bela karşı komşu Sefa Bey’in telefonundan, Sefa bey ben zehirleniyorum galiba hemen gel, dedim. Her yanım titreme başladı, gözlerim kararıyordu, yatağın yanına düştüm uzandım.
Karşı Komşu Sefa geldi, benim dişlerim kilitleniyor, başım dönüyordu. Hemen Sefa Bey 112 Acil servisi ara ben kötüyüm diyebildim. O 112 yi arayınca, “hastayı hemen dışarı çıkarın” demişler. Sefa beni sürükleyi sürükleyi dışarı çıkarıp kameriyenin altına yatırmış. Yan komşum Orhan Bey’i de arayıp getirdi. Aramalarıyla beş veya on dakika içinde ambülans gelmiş. Beni sedye ile ambülansa almışlar, ambülansın içinde ben çırpınıyormuşum, kan almışlar, oksijen vermişler. O halde en yakın Yenimahalle Devlet Hastahanesi götürmüşler. Orada serum, oksijen, iğne gibi işlemlerle ayılmağa başladım. Durmadan sapsarı safran dedikleri nesneyi kusuyordum. Yarı baygın halde iken yanımdaki komşu Sefa Bey’den boynuma asılı telefonumla Polatlı’da görevli Oğlum Ümit’i, gelinim Semra’yı aramasını istedim. Onlar bir saat kadar sonra geldiler. Doktorun önerisi ile bazı tetikler yapıldı. Ben ayıldım ama başımı tutamıyorum, başım dönüyordu. Bu arada İzmir’de oğlum C.Cüneyt ve Gülhan olayı, hastanede acilde yattığımı duyunca, normal olarak 18 Aralıkta uçakla gelecekleri yerde, bileti de yakarak hemen uçaktan aynı günü yer bulup o gün geldiler. Acil serviste tetkik ve muayenelerde, kimi doktor “gazdan zehirlenme” kimisi de “değil” diyordu. Kulağımdan bilmem ne denge organında rahatsızlık söyleyerek KBB o gönderdi. Orda muayene oldum, doktor bir şey olmadığını söyleyerek gönderdi. Öğleden sonra, kendimi artık iyi hissettiğimden eve gönderdiler. Akşamüzeri Gülhan ve C.Cüneyt de geldiler. Gazdan zehirlenmem kesinleşince, hemen yeni hermatik kombi aldılar. C. Cüneyt ertesi günü gece 24 de otobüsle İzmir’e yollandı.
17 Aralık günü gecesinin sabahında aynı zehirlenme belirtileri olunca tekrar ambülansla aynı hastahaneye götürdüler. Aynı tetkikler yapılarak eve geldim. Başım sürekli ağrısa da, artık iyileşmiştim. Gülhan’a evin her köşesini sanki süpürüyormuş gibi havayı süpürttüm, evdeki biriken karbondioksit gazları böylece uzaklaşmış oluyordu.
Ayrıca 16 Aralık günü öğleden sonra Alo 187 yi arayıp durumu bildirdik, hemen yetkili doğalgaz memuru gelip elindeki gaz dedektörü ile kombiyi, gaz borularını kontrol etti. Kombiyi çalıştırıp kontrol ölçümlerinde kombinin evin içine müthiş karbondioksit gazı verdiğini bana göstererek tespit etti. Saatten gelen gaz borusun da da çok az da olsa doğal gaz kaçağı olduğunu tespit edilince şaşıp kaldım. Çünkü 25 yıl önce yapıldığından bu tarafa gaz borusu doğalgaz kaçırıyormuş evin içine… Doğalgaz görevlisi tutanak tutup bütün kaçakları tespit ettiği yerlerin resimlerini de çekerek kombiyi ve sayacı kapatıp mühürledi.
Hemen tesisatçı ile temasa geçerek buz gibi soğuyan evin kombi ve tesisatının değiştirmeye karar verdik. Allah’a çok şükür böylece kombi gazı zehirlenmesinden dolayı, ölümden döndüm, amiyane ağızla “kefeni yırtmış” olduk. Çünkü ziyaretime gelen komşular öyle diyerek espri yapıyorlardı.
Yazının başında iki kez dedim ama iki gün üste olunca böylece üç kez zehirlenerek ölüm tehlikesinden kurtulmuş oldum. Ama bu yazıyı yazdığım 21.12.14 ye kadar baş dönmesi devam ediyordu. Çünkü vücut gereksiz karbondioksit yani zehirli gaz almış, bunun “vücuda etkisi haftalar sürer, bir ayda geçer” diyorlardı.
Sonuç olarak, bu son kombi zehirlenmesinden dolayı, ben Allah’a şükrederken, okuyuculara özellikle uyarıda bulunmak istiyorum. Evinizdeki kombi eski ve yıpranmış ise, lütfen hemen değiştirin. Çünkü hiç şakası yok, sonunda ölüm tehlikesi var. Sağlık her şeyden önemlidir. Çünkü Kanuni Sultan Süleyman’ın dediği gibi:
“Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi
Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi” . Yani “bir nefes sağlık kadar cihanda bir devlet olamaz”.
Yüce Peygamberimiz de “İman müstesna, hiçbir kişiye sıhhatten daha hayırlı bir nimet verilmemiştir” diye buyurmuştur.
Cevat Kulaksız ckulaksizster@gmail.com.tr

Öncelikle Cevat Kulaksız Hocamıza Geçmiş Olsun Dileklerimi İletmek İsterim. Köyümüzün Yetiştirdiği Güzide İnsanlardan ve de Bizim Bugünlere Gelmemize Vesile Olanlardandır. Kendilerine ve Tüm Sevenlerine Tekrar Geçmiş Olsun. Allah Hayırlı, Sağlıklı, Uzun Ömürler Versin. Saygılarımla…

Nazir Hocamın vefatına üzüldüm. Allah kendisine gani gani rahme eylesin..

Sevgili Tezcan Atay Bey, çok teşekkür ederim, sana da işinde, mesleğinde başarılar, sağlıklı yıllar dilerim. Haydar Kulaksız ve sen sınıfın en efendi, dikkatli, ağırbaşlı öğrencileri idiniz. İkinizi andıkça gurur duyuyorum Selamlarımla Cevat Kulaksız

ARKADAŞLAR DERNEK AİDATLARINI ÖDEYİN, LÜTFEN!
2014 mü 2013 mü yılının bir gününde, derneğimizin hesabının bulunduğu Vakıfbank Keçiören Şübesindeki TR 9440001500158007294459354 nolu hesaba yıllık aidatımı yatırmak istedim. Memur bir türlü derneğimizin hesap numarasını bulamadı. Tabi yatıramadım. Daha sonra bir iş için Keçiören’e gittiğimde, gelmişleyin bankaya uğrayıp derneğimizin hesabına aidatımı yatırayım, dedim. Bankanın yeri değişmiş; hesabın bulunduğu şübedeki memur da derneğin adını bulamadı. Parayı yatıramadım.
Zaman da geçtiği için, derneğe yakın hemşerimiz Berber Ziya Gulfel’e parayı vererek, dernek başkanına aidat olarak verdiğimi söyle diyerek ayrıldım.
Meğer, sonradan öğrendiğime göre, uzun bir süre dernek hesabında para hareketliliği olmadığı için hesap kapatılmış veya dondurulmuş” dediler.
Kendi kendime, Âdem Bey, derneğin parasını, eline ne gelirse, 50-100 yüz lira bunu cebinde taşıyacağına, bankaya yatır, hem hesapta para hareketliliği olur, hem de “derneğin parasını cebinde taşıyor” dedikodusundan kurtulmuş olursun, diye söylendim.
Hal böyleyken, 2015 Martının ilk günlerinde, yönetim kurulunda bulunan, Kültür Bakanlığı il müdürlüğünde çalışan hemşerimiz Urufi Soylamış’a uğramıştım; hem ziyaret eder, hem de aidatımı öderim, diye düşündüm.
Yukarıdaki durumu, hesaptaki hareketsizlik, bulunamama sıkıntısını ona da anlattım. Urufu Soylamış Bey, aynen, “abi hiç kimse aidatı yatırmıyor ki, bankada hesap olsun. Âdem Abi de kongre ve bazı masrafları cebinden ödemek zorunda kalıyor”, deyince ben dumura uğradım ve şaşırdım, yönetim için böyle düşündüğüme üzüldüm. Arkadaşlar, sayın üyelerimiz, sayın hemşerilerimiz lütfen biraz duyarlı olun ve aidatlarınızı ödeyin. Ayda bir kenara beş lira koyun ve bir gün gidip 25 liralık yıllık aidatınızı ödeyin lütfen. Evet dernekçilik bir gönül işi ama, biraz da para ve fedakarlık ister.
Unutmayalım, yönetim kurulundaki arkadaşlar, dernekten maaş almıyor, bir gelirleri, çıkarları yok. Emekli olanlar bir yana, çalışan ve işinden zaman bulan arkadaşlarımız, derneğimize hizmette bulunuyorlar. Bunların fedakârlıkla gayreti karşısında bir de aidat yatmazsa biraz can sıkıcı olur.
Lütfen yıllık aidatlarımızı aksatmadan ödeyelim. Unutmayalım ki, herkes ilgisiz kalır, aidatını bile ödemezse, dernek acze düşer, devlet dernekler kanununa göre, gelip binaya ve derneğe el koyar. Unutmayalım bütün Kaman’ın büyük köylerinin dernekleri var. Pek azının bizimki gibi bürosu-binası var. Lütfen unutmayalım, ihmal etmeyelim yıllık aidatlarımızı hemen ödeyelim. Hepinize selam ve saygılar sunarım Cevat Kulaksız

Sitede yer alan, “Ağanın oğlu” yazısının edebe ve toplumsal ahlak anlayışımıza aykırı bir tarzla yazılmış olması, argoyu dahi aşan kötü anlatımı sebebiyle sitede yer almaması gerektiğini düşünüyorum.

Büyük başarılar, kıymetli anaların yetiştirdikleri seçkin evlatlar sayesinde olmuştur.
M.K. Atatürk
Anneler günü nedeni ile tüm annelerin bu özel günlerini kutlarım. Ebediyete göçen tüm annelere; özellikle beni doğurduktan sonra vefat eden, kendini hatırlamamın mümkün olmadığı bebekken kaybettiğim anneme rahmet dilerim. Dinimizin hükmü gereği “Cennet anaların ayakları altındadır”, o nedenle lütfen sık sık annelerinizi arayın ve onu sevdiğinizi söyleyin.
Cevat Kulaksız

3 yıldır ikinci şark görevim olan Bitlis ilinden Ankara iline tayinim çıktı.Mevlaya binlerce şükür.Biz doğru olduğumuz sürece eğri belasını bulur dedik.çok şükür bu günleri gösterdi.bu zaman zarfında köyümüzde vefat edip gelemediğim yakın akraba ve köy halkından ölenlere ALLAH tan rahmet dilerim.mekanları cennet olsun.

Rahmet dileğimle Hacı Haydar Çelik anısına

GELDİ GEÇTİ ÖMRÜM BENİM

Geldi geçti ömrüm benim şol yel esip geçmiş gibi
Hele bana şöyle geldi şol göz yumup açmış gibi

İşbu söze Hak tanıktır bu can gövdeye konuktur
Bir gün ola çıka gide kafesten kuş uçmuş gibi

Miskin âdem oğlanını benzetmişler ekinciye
Kimi biter kimi yiter yere tohum saçmış gibi

Bu dünyada bir nesneye yanar içim göynür özüm
Yiğit iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi

Bir hastaya vardın ise bir içim su verdin ise
Yarın anda karşı gele Hak şarabın içmiş gibi

Bir miskini gördün ise bir eskice virdün ise
Yarın anda sana gele Hak libâsın biçmiş gibi*

Yunus Emre bu dünyada iki kişi kalur derler
Meğer Hızır İlyas ola abı hayat içmiş gibi
*Yarın anda karşı gele hulle donun biçmiş gibi
Yunus Emre